ممنوعیت خروج زنان و کودکان ؛ گاز مخصوص پیرمردها

[ad_1]

خلیج فارس: زنان به دلیل دلایل شخصی و دلایل شخصی و نه منطقی اجازه خروج از کشور توسط مردان را ندارند. آخرین نمونه از این گاززک قدیمی ساراپور عظمای 12 ساله بود که خروج پدرش از کشور ممنوع شد و مسابقات جهانی سوارکاری را از دست داد. مادر سارا مهریه و سرسخت بود.

به گزارش ایسنا ، ممنوعیت خروج زنان و استفاده از این حق به عنوان ابزاری برای تقویت اراده مردان ، این بار نه به طور مستقیم ، بلکه با ممنوعیت خروج آنها و گروگانگیری فرزندان به نحوی ، خود را نشان داد.

عظیما ، وکیل مادر ساراپور ، در مصاحبه با سایت های خبری گفت که ممنوعیت خروج سارا از پدرش ، علیرغم اطلاع قبلی وی از خروج از کشور برای شرکت در مسابقات جهانی سوارکاری ، به دلیل اختلافات خانوادگی بین مادر و پدر بود. مهریه و مسائل مشابه

معلوم نیست این سرسختی مردانه تا کی در سایه سکوت قوانین حاکم بر سرنوشت زنان ادامه خواهد داشت. اگرچه در چنین مواردی مادر می تواند برای خروج فرزند از کشور به دادگاه مراجعه کند ، اما در صورت طولانی شدن روند صدور اجازه مرخصی به کودک توسط دادگاه در صورت درخواست مادر از فرزند برای خروج از کشور و پدر اجازه نمی دهد ؛ صدور مجوز خروج کودک از کشور توسط دادگاه محل بحث است ، زیرا تفسیرهای متفاوتی از قانون حمایت از خانواده ، مصوب 1991 وجود دارد.

رویکردی مردسالارانه که زنان را اموال مردان می داند

مرضیه محبی ، از فعالان حقوق خانواده و زنان به ایسنا می گوید: «قانون گذرنامه در سال 1351 به تصویب مجلس سنا رسید و ماده 18 که خروج زنان بدون اجازه شوهر را ممنوع کرده است ، تنها محصول رویکرد پدرسالارانه است. رژیم حاکم در ایران در آن زمان “بود. رویکردی که زنان را به عنوان دارایی مردان می بیند و اقداماتی را برای محدود کردن آنها انجام داده است و هیچگونه مبنای دینی یا قضایی ندارد ، گویی در قوانین شرعی هیچ مانع و مکانیسم خشونت آمیزی برای جلوگیری از ترک اطاعت زنان وجود ندارد. پاسخ به نافرمانی این است که تنها محرومیت زن از صدقه. همچنین در این قانون ، خروج افراد زیر هجده سال ، اعم از زن و مرد ، نیاز به رضایت رسمی پدر دارد ، و این مختص دختران نیست.

به گفته این وکیل ، خروج دختران از سن 18 سالگی ممنوع است و قبل از آن ، اگر پدر آنها مانع آنها شود ، دادستان می تواند در موارد خاص به آنها اجازه خروج دهد.

وی گفت: “بر اساس اصل 40 قانون اساسی ، هیچ کس نمی تواند از حقوق خود به ضرر دیگران استفاده کند ، بنابراین دادستان می تواند ، وقتی پدری بدون هیچ دلیلی فرزند نوجوان خود را برای اهداف آموزشی ، علمی یا ورزشی به خارج از کشور می فرستد.” ، بدون در نظر گرفتن مصلحت آن ، ممنوع الخروج ، اجازه خروج است.

زمان زیادی طول می کشد تا مادر برای خروج فرزند از کشور اقدام کند

محبی با بیان اینکه قانون حمایت از خانواده مصوب 1391 نیز خروج فرزندان را بدون اجازه پدر پیش بینی کرده است ، خاطرنشان کرد: این قانون که بر منافع کودکان و نوجوانان تمرکز دارد و در مرکز دادگاه های خانواده قرار دارد ، ماده 42 به دادگاه اجازه می دهد در صورت بهره ناچیز یا جنون آمیز و البته با قید وثیقه مجوز خروج را صادر کند. اخذ مجوز از دادستان برای زن متاهل روش پیچیده ای نیست ، اما اگر دادگاه خانواده برای فرزندان بر اساس تحصیلات باشد ، ثبت درخواست معمولاً زمان زیادی را طی می کند و در روند معمول است.

مادر نمی تواند کودک را حتی در شرایط اضطراری به خارج از کشور ببرد ، مگر با اجازه

الهه محسنی ، پژوهشگر حقوق خانواده و کودکان نیز با استناد به قوانین فعلی ایران به ایسنا گفت: “افراد زیر 18 سال برای خروج از کشور به اجازه سرپرست یا سرپرست خود نیاز دارند.” بنابراین ، یک فرد زیر 18 سال ، چه دختر و چه پسر ، تنها با اجازه پدر یا پدربزرگ پدری به عنوان قیم قانونی می تواند کشور را ترک کند و در غیر این صورت ، مرگ یا سنگسار سرپرست (پدر پدری ) و پدربزرگ) ، یک دادگاه فردی به عنوان سرپرست برای کودک و نوجوان تعیین می شود ، در این صورت مادر با نظر دادگاه ممکن است به عنوان سرپرست کودک تعیین شود.

به گفته این معلم ، در شرایط عادی و در صورت زنده بودن پدر ، مادر هیچ موقعیت قانونی برای تصمیم گیری در مورد صدور گذرنامه یا خروج فرزند خردسال از کشور ندارد. در نتیجه ، پدر یا پدربزرگ پدری می توانند فرزند را مستقل و حتی بدون اطلاع مادر ، اخراج کنند و برعکس ، مادر نمی تواند کودک را حتی در مواقع ضروری مگر با اجازه اخراج کند.

وی همچنین گفت که دختران و پسران می توانند پس از 18 سالگی به طور مستقل برای گذرنامه اقدام کنند ، اما زنان همچنان در صورت ازدواج آزادانه استقلال خود را از دست می دهند. او خواهد داد.

قانون گذرنامه نقش دادستان را در ترک فرزندان پیش بینی نکرده است

رئیس کلینیک حقوق کودکان مشهد خاطرنشان کرد: در قانون گذرنامه نقش دادستان در ترک کودکان در خارج از کشور پیش بینی نشده است. پاسپورت خود را بگیرید ، اما این گزینه برای کودکان زیر 18 سال ارائه نمی شود و در بیشتر موارد سرپرستی یا سرپرستی کامل است. بدون شک ، در موارد اختلافات و مشکلات خروج نوجوانان برای شرکت در مسابقات بین المللی ، قوه قضائیه و مقامات ورزشی می توانند از توانایی واسطه گری ، سازش و تصمیم دوستانه به نفع کودک استفاده کنند.

تفاسیر مختلف از قانون حمایت از خانواده ، بحث ها و اختلاف نظرها در مورد رضایت دادگاه برای خروج کودک از کشور

وی همچنین گفت که بر اساس ماده 42 قانون حمایت از خانواده ، مصوب 1391 ، دادگاه خانواده می تواند زمانی که پدر قصد دارد کودک را از کشور خارج کند ، اما این به نفع کودک نیست و مادر با آن مخالف است. ؛ با خروج کودک از کشور مخالفت کنید و او را از رفتن منع کنید. برعکس ، در مواردی که پدر اجازه خروج فرزند از کشور را نمی دهد و مادر می خواهد فرزند او خارج شود. تفسیرهای متفاوتی از قانون وجود دارد و این محل بحث است. در این رابطه ، برخی از قضات مجوز خروج کودک از کشور را با وجود اجازه پدر و در صورت لزوم به نفع کودک صادر کرده اند.

ایجاد بستری برای سوء استفاده از اختیارات کامل و ناتوانی مطلق مادر در ترک کشور کودک

محسنی اقتدار کامل و بی کفایتی مطلق مادر در زمینه خروج از کشور را از جمله عواملی می داند که می تواند زمینه سوءاستفاده و به خطر انداختن حقوق والدین مادر و همچنین منافع شخصی و خانوادگی کودک را فراهم آورد و ادامه داد: اختیار کامل برای انتقاد باز است. با توجه به اعتراضات نظری و عملی به این قاعده ، قانونگذار سعی کرد آن را در قوانین جدیدتر اصلاح کند. قانون حمایت خانواده در سال های 1353 و 1391 و قانون حمایت از کودکان بی سرپرست و بی سرپرست و کودکان تجاوز شده که در سال 1392 تصویب شد و موقعیت کمی به مادر اختصاص می دهد و قوه قضائیه (قاضی یا دادستان) به استثنای آن تصمیم برای دو مورد پیش بینی شده است.

وی دو مورد استثنا در مورد اختیارات کامل کودکان زیر 18 سال برای خروج از کشور را توضیح داد: اول ، در صورت جدایی و طلاق زوجین ، و دوم ، اگر والدین کودک را برای فرزندخواندگی (حضانت) پذیرفته باشند ، استثنا ارائه شده است بر اساس ماده 42 قانون حمایت از خانواده در سال 1391 ، در صورت جدایی والدین ، ​​هیچ یک از والدین و سرپرستان نمی توانند فرزند را از کشور خارج کنند و این امر نیاز به اجازه والدین دیگر یا دادگاه دارد. علاوه بر این ، اگر کودک یا نوجوان فرزند طبیعی والدین نباشد اما به منظور خروج از کشور توسط والدین به فرزند خواندگی گرفته شده باشد ، هم از والدین و هم از دادستان نیاز به اجازه است.

در بیشتر کشورها ، والدین به طور مشترک مسئول امور فرزندان خود هستند

این پژوهشگر خانواده و حقوق کودک گفت: سن بلوغ در اکثر کشورهای جهان 18 سال تعیین شده است. بر اساس حاکمیت قانون ، افراد زیر سن قانونی به تنهایی نمی توانند اقدامات قانونی انجام دهند و در مورد مسائل مهم زندگی خود تصمیم گیری کنند و اجازه درخواست گذرنامه و خروج از کشور بدون اجازه والدین خود را ندارند. امروزه در اکثر کشورهای جهان ، والدین به عنوان والدین فرزندان خردسال در نظر گرفته می شوند و مسئول امور آنها هستند. بنابراین ، در برخی از کشورها ، مانند فرانسه ، اجازه یکی از والدین (والدین) و در برخی دیگر ، مانند ترکیه ، اجازه خروج هر دو کشور به عنوان نمایندگان قانونی کودک لازم است.

رئیس کلینیک حقوق کودکان مشهد افزود: در ایران از آنجا که فقط پدر و پدربزرگ سرپرست کودک محسوب می شوند و مادر قیم قانونی محسوب نمی شود ، این اختیارات فقط به پدر داده می شود. به این ترتیب ، اصلاح قانون موجود برای خروج کودکان از کشور به قوانین استان در مورد کودکان باز می گردد. اعطای وضعیت قانونی مادر در زمینه حضانت کودک نیز می تواند مبنایی برای اصلاح قوانین خروج از کشور باشد.

حق مادر برای تصمیم گیری در مورد خروج از کشور بدون در نظر گرفتن استان

با این حال ، او معتقد است که برخی از کشورهای مسلمان ، مانند تونس و الجزایر ، به مادران مستقل اجازه می دهند تا هنگام زندگی با پدران خود یا پس از جدایی و طلاق ، کشور خود را به طور مستقل تصمیم بگیرند و اقدام کنند. این امر را قانونگذار ایران نیز می تواند انجام دهد.

محسنی در پایان سخنان خود تاکید کرد: قوانین مربوط به استان و خروج از کشور در قانون مدنی و حقوق گذرنامه مربوط به حدود یک قرن پیش است و تصمیمات آن مطابق عرف آن زمان به تصویب رسیده است. لازم است قوانین همراه با تغییرات و الزامات زمان به روز شود.

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.